Αrt journal - ωραία ασχολία, έτσι;

Νοσταλγία για το παλιό σχολείο

Παλιά Ελλάδα...

What is the Happiness Advantage? by Shawn Achor

                                        Άλλο ένα βιντεάκι του ανθρώπου που θεωρεί ότι η ευτυχία αποτελεί προϋπόθεση της επιτυχίας (αντιστρέφοντας το κοινώς αποδεκτό επιτυχία --> ευτυχία).
Νομίζω ότι έχει δίκιο!

Θετική σκέψη! Μυστικό ευτυχίας...

Sawn Ancor!
Τον πάω με χίλια...

Υπογράφω την ΚΑΘΕ του λέξη!!!
Πραγματικά, με εκφράζει απόλυτα.
Όλα αυτά που λέει στην ομιλία του, μπορούν να βελτιώσουν τη ζωή μας και σιγά σιγά να αλλάξουν τον κόσμο!
Μα ΔΕΊΤΕ τον!!! Πατήστε στο ακόλουθο link και ακούστε την ομιλία του!!!
Αξίζει!

Σων Ακορ: Το χαρούμενο μυστικό για καλύτερη εργασία

How to learn? From mistakes!

Ενδιαφέρον! Δείτε το, όσοι είστε εκπαιδευτικοί...

H τέχνη της απουσίας

Κωνσταντίνα Κατρακάζου, «Απουσία», μικτή τεχνική, 2012

 

Aποτέλεσμα αναζήτησης και έρευνας διεπιστημονικής ομάδας που γεννήθηκε ως αντίδραση στα σημεία των καιρών είναι η «Απουσία», το σχέδιο εργασίας που εγκαινιάζεται στην Ελληνοαμερικανική ΄Ενωση (Μασσαλίας 22, Κολωνάκι) την Τετάρτη 25 Απριλίου (ώρα 8.30 μ.μ.).
Η εικαστική έκθεση «Απουσία» αποτελείται από έργα της Κωνσταντίνας Κατρακάζου, ενώ η επιμέλεια ανήκει στη Λουίζα Καραπιδάκη.

Μία μακρά περίοδος φιλοσοφικών αναζητήσεων και έρευνας της διεπιστημονικής ομάδας των Φαίης Ζήκα, Λουίζας Καραπιδάκη, Κωνσταντίνας Κατρακάζου και Θανάση Χατζόπουλου με θέμα την απουσία αποτέλεσε το σημείο έμπνευσης της εικαστικού Κωνσταντίνας Κατρακάζου η οποία στην εικαστική της έκθεση ψηλαφεί τις δυνατότητες να καταστήσει την ίδια την απουσία παρούσα. Από τη ριζική μορφή απώλειας, το θάνατο, ο οποίος αποσιωπάται θεωρούμενος ταμπού, κάθε μορφή απουσίας στην εποχή μας τείνει να ακυρωθεί. Στην εικαστική εγκατάσταση, η καλλιτέχνης χρησιμοποιώντας διαφορετικά εκφραστικά μέσα, διαπραγματεύεται εννοιολογικά την απουσία κυρίως από την πλευρά της έλλειψης επικοινωνίας και μας φέρνει αντιμέτωπους με μία άλλη διάσταση της έννοιας απουσία. Σημείο αναφοράς της είναι η αντιφατική έννοια του απόντος-παρόντος ανθρώπου. 

 

Κι ενώ η εποχή μας καθημερινά ευνουχίζει την αμεσότητα, εμείς πόσο παρόντες μπορούμε να είμαστε στην «Απουσία»;

Την εικαστική έκθεση «Απουσία» πλαισιώνουν παράλληλες δράσεις, οι οποίες ήταν επίσης αποτέλεσμα των διεργασιών της διεπιστημονικής ομάδας. Στις 7 Μαΐου διοργανώνεται ημερίδα με θέμα την απουσία. Θα μιλήσουν οι: Φαίη Ζήκα (φιλόσοφος), Λουίζα Καραπιδάκη (ιστορικός τέχνης), Νίκος Καραπιδάκης (ιστορικός), Δήμητρα Μακρυνιώτη (κοινωνιολόγος), Αλεξάνδρα Μουρίκη (φιλόσοφος), Παναγιώτης Πανόπουλος (ανθρωπολόγος), Ηλίας Παπαγιαννόπουλος (φιλόσοφος), Θανάσης Χατζόπουλος (ψυχίατρος, ψυχαναλυτής, ποιητής). Στις 14 Μαΐου πραγματοποιείται συναυλία με το Μουσικό και Συνθέτη Vangelino Currentzis. Στις 24 Μαΐου φιλοξενείται ποιητική βραδιά. Σύγχρονοι έλληνες ποιητές θα «δείξουν» με τις αναγνώσεις τους πως με την ποιητική τους παρουσία συνεχίζουν να εγγράφουν στην ποίησή τους την απουσία σε ένα πολύχρωμο σύμπαν ποιημάτων όπου η απουσία παίρνει τις πιο απρόσμενες μορφές για να «εμφανιστεί». Μαζί τους έλληνες ηθοποιοί θα διαβάσουν ποιήματα των απόντων ποιητών «περί απουσίας».

Απουσία

Γκαλερί Ελληνοαμερικανικής ΄Ενωσης 

(Μασσαλίας 22)

25 Απριλίου - 25 Μαϊου 2012

Είσοδος ελεύθερη

www.hau.gr 

Πηγή: Το βήμα

Να πάψουν να πληρώνονται οι Δάσκαλοι από το Κράτος

Mου το στείλανε στο e-mail και μου έκανε εντύπωση.

Το μοιράζομαι μαζί σας...

 

                                                                               Γράφει ο Γιώργος Κακαρελίδης

 

Ένας φίλος από το internet μου ζήτησε να γράψω κάτι σχετικά με τούς μισθούς των δασκάλων. Όντως τα στοιχεία, πού παρέθεσε, έδειχναν ένα πράγμα: Οι Δάσκαλοι πληρώνονται υπερβολικά!!!

Με τους παχυλούς μισθούς τους, βάζουν μέσα το ελληνικό κράτος, δουλεύοντας μόνο 9 μήνες τον χρόνο, 6 πραγματικές ώρες την μέρα κι' όχι δήθεν 7 ! Ήρθε η ώρα να βάλουμε τα πράγματα στην σωστή σειρά και να τους πληρώνουμε για αυτό που πραγματικά κάνουν, το "baby-sitting". Όχι το κράτος, δηλαδή όλοι,  αλλά μόνο όποιος είναι (ακόμα) γονιός. Έτσι δεν είναι;

Ο Έλληνας φορολογούμενος πληρώνει για μια μέση δασκάλα με 2 παιδιά και 15 χρόνια υπηρεσία, 17600 ευρώ τον χρόνο (1400 Χ12 μήνες συν 400 δώρο Χριστουγέννων συν 400 Πάσχα και άδεια ). Προσοχή όμως : Στην πραγματικότητα δουλεύει μόνο 9 μήνες δηλαδή πρακτικά 198 ημέρες, 6 ώρες την μέρα, με 25 περίπου παιδιά ανά τάξη. Τεράστια σπατάλη δεν νομίζετε ;

Ε, λοιπόν δεν προτίθεμαι, ως γονιός, να τους δίνω πάνω από όσα θα έδινα σε μια μετανάστρια από Βουλγαρία ή Ταϊλάνδη, να φυλάει το παιδί, δηλαδή 400 ευρώ συνολικά για 6 ώρες την μέρα επί 22 μέρες τον μήνα. Για να δούμε. Με βάση τούς υπολογισμούς αυτό οδηγεί  σε 25 παιδιά Χ 400 ευρώ ανά μήνα Χ 9 μήνες =  90.000 ευρώ (Ωχ, κάποιο λάθος έγινε). Α ναι, εξίσωσα τις ξένες baby sitters, με τους δασκάλους. Αδιανόητο, θα το διορθώσω αμέσως.

Πόσο θα πλήρωνα για 3 ταινίες dvd νοίκι (ένα εξάωρο δηλαδή) ή από αγορά εφημερίδας με δώρο dvd, που να απασχολεί το παιδί, χωρίς βέβαια κάποιον να το προσέχει; Το πολύ 6 ευρώ τη μέρα. Άρα τόσα θα πρέπει να δίνει ο κάθε γονιός στο δάσκαλο. Οπότε έχουμε 25 παιδιά Χ 6 ευρώ ανά παιδί την ημέρα επί 198 μέρες συνολικά (9 μήνες) βγαίνει, χμ ....  29,700 ευρώ για 9 μήνες.

Για περιμένετε ένα λεπτό, κάτι πρέπει να γίνεται λάθος εδώ! Κάτι είναι σίγουρα λάθος! Για να δούμε: Αν θεωρήσουμε τον δάσκαλο σαν μια, απλά, ξένη baby sitter, μάς στοιχίζει 1 ευρώ ανά μαθητή την ώρα, αν τον θεωρήσουμε σαν ...DVD  μάς στοιχίζει εεε 3 ευρώ, ενώ αν θεωρήσουμε τον δάσκαλο, όπως λειτουργεί σήμερα, το κόστος ανά μαθητή είναι μόλις 59 λεπτά την ώρα. Και βέβαια έχουμε την απαίτηση και να μάθει τα παιδιά γράμματα και να ασχολείται με ειδικές περιπτώσεις και να τα παιδαγωγεί. Τρομερά φτηνή τιμή για φροντίδα, φύλαξη και μόρφωση παιδιών.

Τα ίδια ισχύουν και για τούς καθηγητές της Δευτεροβάθμιας και Τριτοβάθμιας Παιδείας. Ειδικά στην τελευταία δεν μιλάμε για 25 μαθητές αλλά για τριακόσιους (!!!). Οπότε ανά φοιτητή το κόστος είναι κάτω από 5 λεπτά.

Ακούγεται  τρελό εεε; Κι' όμως συμβαίνει. Βρείτε μου οποιονδήποτε, που θα έπαιρνε για οιαδήποτε συγκεκριμένη δουλειά, μισό ευρώ την ώρα το άτομο. Άρα, να πάψουν να πληρώνονται οι δάσκαλοι από το Κράτος ή όχι;

Μάλιστα για το ίδιο θέμα ο σχωρεμένος ο Κέννεντυ είχε πει:  «Καταλαβαίνεις πόσο κυνικός έχει γίνει ένας λαός, όταν θεωρεί φυσιολογικό, να πληρώνει περισσότερο αυτόν που ασχολείται με τις αποχετεύσεις του, παρά αυτόν που ασχολείται με τα μυαλά των παιδιών του».

--Ο κ. Γ. Κακαρελίδης είναι Καθηγητής Εφαρμογών στην Επιχειρηματική Έρευνα & Στατιστική, ΤΕΙ Πατρών

Διακοσμητικά αυγά με κλωστή!

                                            Ωραία κατασκευούλα, έτσι;
Καλή Ανάσταση!!!!

Υ.Γ. Την αφιερώνω στην αγαπημένη μου Ιωαννίτσα (που τη γνωρίζει ήδη φυσικά)...

Σπανουδάκη, Χαίρε Θάλασσά μου!

                         Παρουσιάστηκε στο Μέγαρο Μουσικής στις 24 και 25 Μαρτίου.
Πήγα στη συναυλία. Μου άρεσε πάρα πολύ...
Να είσαι καλά Σταμάτη και να γράφεις τη μουσική που αγαπάς
και μας έχεις κάνει να την αγαπάμε κι εμείς.